lubuskihiphop.com

Breakdance (pierwotna nazwa breakin’ lub bboying) – rodzaj tańca, wymagający dobrych predyspozycji fizycznych, kondycji oraz wysokiego poczucia rytmu. Osoba tańcząca breakdance to b-boy/biboj (mężczyzna) lub b-girl/bigerl (kobieta). Nazwa ta powstała od słowa “breakboy”, gdyż pierwsi tancerze tańczyli do tzw. breakbeatów. Po raz pierwszy słowa bboy użył DJ Kool Herc na jednej z międzyblokowych imprez. Taniec ten narodził się w 1969 roku w Bronksie, dzielnicy Nowego Jorku. Polega on na wykonywaniu ewolucji akrobatycznych, połączonych z czystym, rytmicznym tańcem, tworząc w ten sposób nierozerwalną całość.

Początki

Bboying miał swój początek w dzielnicy Bronx, w Nowym Jorku. Powstał on od tzw. Uprock Battles (bitwy uprockowe) uprawianych przez tamtejsze gangi. Uprock polega pokazywaniu różnych gestów i póz pod adresem przeciwnika (np. markowaniu uderzeń, kopnięć itp.). Uprock następnie przekształcił się w toprock (dużą inspiracją był taniec i muzyka Jamesa Browna). Później powstały kroki w parterze (footwork/floorrock) i szybsze, skomplikowane figury (powermoves). Właściwa forma breaka to zasługa głównie grup Rock Steady Crew i New York City Breakers. Break dance czerpał i czerpie, przekształcając na swoją modłę kroki i figury, z różnych tańców i dyscyplin, np.: capoeira, salsa, akrobatyka i inne.

Początki w Polsce

Najwcześniej w Polsce (1987 rok) pojawiła się grupa Scrap Beat i przez ponad dekadę wyznaczała standardy w technicznym opanowaniu breaka, głównie figur siłowych (power moves). Nie potrafili im dorównać nawet słynni Flying Steps. Błędem w funkcjonowaniu grupy w późniejszym okresie był brak aktywnego udziału w życiu podziemnej sceny breakdance i skupienie się jedynie na komercyjnych występach.

źródło: pl.wikipedia.org

.